به گزارش خبرگزاری حوزه، شهید حمید سماعییکتا، دانشجوی مهندسی عمران، در نامهای محل وصیتنامه خود را مشخص کرده بود؛ خانوادهاش برای یافتن آن، چند روز پس از خاکسپاری مزارش را گشودند و با صحنهای شگفتانگیز از وضعیت پیکر او مواجه شدند.
عهدی که با خدا بسته شد، حتی مرگ نیز نتوانست آن را از بین ببرد.
بعد از شهادت، یکی از نامه هایش را پیدا کردیم که نوشته بود:
"وصیت نامه ام را در جیب پیراهنم گذاشتم." چند روزی از خاکسپاری اش می گذشت. با کلی دردسر، اجازه گرفتیم که نبش قبر کنیم. مقدار زیادی گلاب، برای از بین رفتن بوی بد جنازه، با خودمان برده بودیم. چون مزارش در بهشت امام رضا(ع) است، قرار شد یکی از خادمین حرم این کار را انجام دهد.
قبر را که کندیم، بوی عطر همه جا پیچید. جنازه نه تنها بوی تعفن نگرفته بود، بلکه فوق العاده خوش بو بود.
وقتی خادم خواست نامه را از جیبش دربیاورد، خون تازه از بدن فوران کرد. پیکر حمید سالم و معطر بود.
شهید حمید سماعی یکتا، دانشجوی رشته تحصیلی: مهندسی عمران
منبع: یک جرعه ماه( کتاب دوم)










نظر شما